info@deisabella.nl

Blogg's 2020

Van Nederland tot Madeira

Onze blogg voor 2020


Happy B Day Camareth -> Cherbourg

Diep in de nacht lopen we Camareth Su Mer binnen en vinden nog een plekje aan een steiger, het is hier inmens druk. Na een aankomstdrankje is het tijd om in coma te vallen en dat doen we ook. 10.55 5 minuten voor de wekker worden we wakker en wordt de dagelijkse gang van zaken opgestart en die begint natuurlijk eerst met koffie. Als we een beetje wakker zijn besluiten we vuil weg te gaan brengen en naar de bakker en supermarkt te lopen, de corona regels worden hier niet zo strikt gehandhaafd dus nemen wij het besluit lekker afstand te houden. Terug op de boot ga ik de boot weer lekker schoonmaken, het geeft mij zoveel voldoening als ik haar weer zie glimmen in de zon en de glimlach die Herman er van krijgt is er 1 uit duizenden. We besluiten vanmiddag lekker de haven uit te gaan en aan een mooring te gaan liggen, eenmaal buiten geeft het ons die heerlijke rust die we nodig hebben. Lekker samen, muziekje, hapje, drankje en rustig heen en weer schommelen. Ook die avond wordt het niet laat voor ons.

De volgende morgen wordt ik wakker met gefeliciteerd liefje met je verjaardag en hangen er slingers in de boot, voor mijn verjaardag mag ik mijn marifoon en vaar bewijs 1 en 2 gaan halen en ik krijg als we weer in NL zijn mooie zeil handschoenen, dank je wel lieverd. We zouden niet gaan varen vandaag maar het mooie weer wat ons beloofd was was er niet, grauw en miezer, als ik dan maar opper of we niet gewoon zullen gaan varen. Heerlijk 10/15kn aan de wind kruisen we onze route af. Ik vindt schuin gaan altijd weer wennen dus neem ik het roer over, het voelt dan zo anders en kan het me niets meer schelen dat die boot op 1 oor ligt. Herman geeft wat aanwijzingen hoe aan de wind te zeilen, want makkelijk is het niet maar naar mate de dag voorbij gaat hoe beter dat het gaat.

De wind kakt er dan weer uit, Lies haal het fok er maar af hoor is wat ik te horen krijg als ik het fok naar beneden haal en netjes opruim. Door de stroming gaan we af en toe met 8kn door het water, best snel voor ons want gemiddeld vaart deze boot 5.2kn. Als we de hoek om komen richting L' aber Wrac'h vliegen de dolfijnen ons rond de oren, grote platen met vis waar je ze keihard op af ziet vliegen, het maakt onze dag weer goed. Tegen half 8 lopen we binnen en leggen we de boot aan, zo tijd voor een wijntje. Omdat het tenslotte mijn verjaardag is gaan we na het douche een hapje eten, heerlijk mosselen op het menu, het is maar goed dat ik toen ik bij Molenzicht werkte horeca Frans heb geleerd anders was het niet goed gekomen. Als de avond valt trekt er dichte mist binnen, mooie tijd om naar bed te gaan.

S'morgens wordt ik wakker van een meeuw die met zijn platvoeten over de kajuit heen loopt, grrr dan me bed maar uit, ik zet de koffie aan en breng eerst even de was weg, zo dat is mijn eerste klus vandaag en als ik terugkom heeft herman de koffie al klaar. We pakken de weer berichten erbij, in NL breekt woensdag de lucht los en dat is nou net het moment dat wij daar binnen willen lopen, rekenen, nog een keer rekenen, weer een weer bericht bekijken, het is duidelijk wij gaan vandaag weg. Ik wil het dek nog schoon hebben en aangezien we het tij hier moeten afwachten ivm dikke 3kn stroom tegen heb ik nog even de tijd. Nog even een telefoontje met papa en mama als we tegen 13.30 los gooien op naar....

Guernsey is het geworden, de wind beloofd niet te doen wat beloofd was en het tij staat nog behoorlijk tegen, we wilde naar Cherbourg maar dat halen we niet in het tij. We gaan in Guernsey voor anker en dan morgen met het tij van 9.30 vertrekken we naar Cherbourg. Als we aansturen naar Guernsey worden we opgeroepen door de kustwacht met de vraag wat ons plan is, nou uh naar Guernsey het tij afwachten, u krijgt geen toestemming tot Herman uitlegt dat wij de stroming niet goed aankunnen met deze boot (smoesje) en na een waslijst aan vragen worden we met hoge uitzondering toegelaten. Anker gaat erin en we liggen, ik besluit een soepje op te zetten en een bak koffie te zetten, we hebben afgelopen nacht niet geslapen dus we zijn wel echt moe. Het eten en de koffie doet ons goed, die middag hebben we heerlijk geborreld als herman helemaal instort en even een uurtje gaat snurken. Ik zie mijn kans schoon even lekker me blog bij te werken en daarna pannekoeken te gaan bakken.

De afwas is gedaan en de koffie smaakt heerlijk, een laatste wijntje en om half 9 (half 8) storten we in bed en gaan de lichten uit. 6.30 gaat de wekker en beginnen we heerlijk met een bak koffie. De route gaat vandaag naar Cherbourg, we verwachten daar rond 15.00 naar binnen te lopen over de race van alderny. Voor mensen die dit gebied niet kennen zoals ik is dat best indrukwekkend en dat is zacht uitgeroepen. In het begin denk je oh dat gaat best lekker, je bouwt snelheid op maar 7kn, 8kn en dan staat er bijna 12kn op je teller terwijl de boot in een gigantische klotsbak terecht komt en zeker 1.5 tot 2 meter de lucht in wordt gesmeten om vervolgens weer in een dal te duiken. Ik kan je zeggen als herman hier ooit nog doorheen gaat ga ik wel met het vliegtuig.

Het laatste stukje lopen we rustig Cherbourg binnen, via Facebook hebben we contact met zeiljacht de verleiding, eigenaar van de watersportwinkel in Enkhuizen waar wij met enige regelmaat komen, zijn zoon heeft ons ooit gewezen op zijn reizen maar het was er toen niet meer van gekomen hem eens te bezoeken, tot ik hem vond op de AIS in Cherbourg. Hele leuke en lieve mensen die al menig mijlen achter de rug hebben, we hebben heerlijk die middag geborreld met elkaar en zijn savonds de stad in gegaan om een hapje te gaan eten.

Golf van Biskaje

Na een lekker aankomst wijntje en een warme douche gaan we in de haven een hapje eten, het is wel afzien hoor met die mondkapjes. Die avond gaat het licht voor ons al snel uit, de volgende dag willen we boodschappen gaan doen voor de oversteek en kunnen bij de enige supermarkt die open is ook alles vinden wat we nodig hebben. Daarna diesel tanken want de vooruitzichten zijn dat we met relatief weinig wind Biskaje gaan oversteken dus alles wordt tot zijn strot gevuld met diesel. Herman gaat even een sensor van de motor vervangen als ik de boot maar weer een zoet ga maken, je ziet haar opknappen van een lekkere spoel beurt. Alles is weer schoon en alle klusjes die we moesten doen zijn gedaan. We besluiten even de stad in te gaan voor een ijsje en sigaretten. Op straat mag je als je 2m afstand kunt houden zonder mondkapje lopen maar het ziet er zwart van de mensen dus gaan we snel weer terug naar de jachthaven.

We stellen mijn ouders en schoonzussen op de hoogte van ons plan, ik merk dat me moeder het toch wel spannend vindt en logisch want het is niet niks als je dochter even een oceaan gaat oversteken, als mijn mannen dit zouden doen zou ik ook gezonde spanning hebben. Na een heerlijk hapje eten in de stad gaan we er op tijd in, morgen 06.00 de wekker.

7.15 varen we A Coruña uit, ik merk dat we beide gezonde spanning in ons lichaam hebben maar ook dat dit de grootste stap is om thuis te komen, 4 dagen non stop doorgaan, 2 dagen alleen maar water om je heen, weet niet of ik dat wel zo leuk vindt maar het komt vast goed. Die ochtend beginnen we met een heerlijk cup a soupie en broodje hamburger als ontbijt, de oceaan deining en de golven komen van beide kanten, lekker om groen van te worden, als we 4km diepte bereiken wordt het langzaam beter en kunnen we zelfs een paar uur zeilen die dag.

Eind van de middag zitten we samen op het kajuitdak met een drankje, heerlijk zo de oceaan over kijken als er ineens uit het niets een grote kring ontstaat met allemaal belletjes, verschrikt kijken we elkaar aan en weten niet hoe snel we weer naar de kuip moeten gaan, wat is dat?! Goed kijken we om ons heen als ik ineens een grote spuit boven water zie van een walvis en aan de andere kant ook en ineens ook onwijs grote dolfijnen langs de boot, ik kijk mijn ogen uit want is dit inmens mooi dat ik dit mee mag maken, het euforische gevoel wat je hiervan krijgt is niet te omschrijven.

Die avond eten we lekker asperges met gekookte aardappelen, het smaakt ons goed, na een bak koffie duikt herman het bed in, ik vindt het in nachtelijke uren zeilen nog niet zo prettig dus doet hij de nachten en ik de avonden. Hij kan de slaap niet vatten maar rust wel wat uit als we ook door wat buien varen en die geven soms wat wind mee waardoor het weer wat onrustiger wordt aan boord. Ik ben op een gegeven moment zo gesloopt dat ik helemaal instort, het is zo moeilijk want je hoort ieder geluidje aan boord, de toename van de wind maar ook de toename van de golven voel je en dan moet je je gedachtes uitzetten, dat is lastig. Op een gegeven moment ben je gewoon zo gesloopt dat je omvalt van slaap en dan ben je zo vertrokken. Rond 04.00 wordt ik weer wakker, ik zeg tegen herman dat hij wel kan slapen, de maan geeft zo ontzettend veel licht dat ik het wel aandurf en herman stort ook heerlijk in slaap. Ik ben het boek aan het lezen Beyond the break, het gaat over de Volvo Ocean race, wat een mooi levensverhaal van iemand die zijn dromen najaagt, ik zit zo in het boek dat ik niet eens door heb dat de tijd voorbij vliegt, iedere 15 min kijk je op de AIS en goed om je heen of je andere schepen ziet maar alles wat er vaart is op minimaal 5nm (ruim 1 uur varen) op afstand dus duik ik lekker een volgend hoofdstuk in. Rond 06.00 komt herman er weer uit en kan ik me bed weer in, ik stort in coma tot een uur of half 10 en sta topfit weer op. Een bak koffie en de opkomende zon doen me deugd en herman kan nu lekker bij gaan slapen.

Ik pak me boek er weer bij en lees hem in 1 stuk uit, ik merk dat ik zo ontspannen ben dat het me goed afgaat het lezen. Rond 13.00 maak ik herman wakker, ik heb beloofd voor lunch pannenkoeken te gaan maken en we moeten nu langzaam beide weer gaan eten om niet ziek te worden. Herman spreekt zijn bewondering uit, hij vindt het zo fijn dat alles gewoon lekker doorgaat aan boord, binnen koken is niet de meest makkelijke klus met de golfslag en kans op zeeziekte maar het gaat me goed af de laatste dagen. De lunch smaakte heerlijk, het beloofd een warme dag te worden, strak blauwe hemel en de felle zon geven ons de kans lekker te douche, ik had ze douche zak al lekker warm laten worden in de zon, daar knapt een mens echt van op.

Die middag houden we ons bezig met een lekker muziekje, we kletsen over van alles, de reizen die hij met zijn vader heeft gemaakt, ons leven wat wij samen hebben maar ook dat hij het solo zeilen echt niet meer zo leuk vindt, 1 troost ik ook niet dus gaan we lekker samen zeilen. We hebben ons laatst ook opgegeven voor de duo handed, een zeilwedstrijd in de herfstvakantie, heerlijk 5 daagjes knallen samen en als een team samenwerken aan boord. Ik weet nog toen ik net met herman mee ging varen dat hij alles echt solo deed, hij hees de zeilen en streek ze, nu is dat mijn taak aan boord, het is fijn om het vertrouwen te krijgen maar ook om het te leren en er ook de kans voor te krijgen.

De avond valt en om variatie in het eten te houden besluiten we lekker een uitsmijter te gaan eten, dit smaakt ons prima en na het eten is het tijd om het slaapritme weer op te gaan pakken. Ipv 3/4 uur gaan we om de 2 uur doen, de nachten zijn intensief dus om elkaar op die manier af te wisselen is fijn. Het is nu 8.30 woensdagochtend en de wind lijkt iets aan te nemen, de dolfijnen vliegen echt meters hoog het water uit en aangezien herman nu slaapt kan ik niet bij de camera...zucht baal momentje...

Terwijl ik de blogg aan het schrijven ben komen er echt uit alle hoeken dolfijnen naar de boot, ze springen meters hoog het water uit, veel kleintjes maar ook echt serieus grote dolfijnen. Over 89.5nm zijn we eindelijk van de golf van Biskaje af en komen we weer in een levende omgeving. De laatste uurtjes van biskaje zijn geslagen, we zijn het spuugzat, de wind trok vanmiddag behoorlijk aan waardoor er een enorme klotsbak is ontstaan met stijle golven die ons heen en weer smijten. We zouden blij zijn als we hier vanaf zijn. Het besluit is genomen we gaan Camareth Su Mer naar binnen.

Ik riep zo stoer ik wil mee biskaje oversteken, dat doe ik wel ff. De weersomstandigheden die wij hadden waren perfect tot de laaste paar uurtjes. Ik vond het gaaf om mee te maken, inmens veel dolfijnen, de walvissen die we hebben gezien maar oh wat zal ik blij zijn dat ik straks weer lekker op binnenwater vaar en lekker rondjes op het wad ga knallen. Het vergt geestelijk en lichamelijk wel wat van je, geen moment ligt de boot stil, je bent constant naar de lucht aan het kijken of er veranderingen zijn. Het slapen waar je jezelf echt toe moet zetten, het ritme wat je moet vinden. Nee geef mij het komende jaar maar lekker de binnenwateren.


Amsterdam -> Nazaré -> A Coruna

Vrijdag de laatste dingen in de koffer gedaan, tickets uitgeprint voor het vliegtuig en de bus, nog even een avondje samen genieten als herman midden in de nacht vertrekt. Alles lijkt volgens planning te lopen als ik smorgens mijn telefoon open en een appje heb van mijn vader, je hoeft herman niet te appen zijn telefoon ligt hier. Goeie actie schat, dus ik wel zo slim geweest om even een mail te sturen naar de jachthaven met alle contactgegevens van thuis en nu maar afwachten dan. Dan zie ik een mail van hem verstuurd vanaf Schiphol en zo kunnen we weer contacten. De reis verloopt goed en bij aankomst wordt de boot weer op orde gemaakt voor de terugreis. Woensdagochtend vroeg vertrekt de Isabella vanuit Nazaré en zet de route uit naar Porto waar hij rond 3 uur aankomt, een paar uur later sta ik (lies) aan de grond op Porto. Fijn om elkaar weer vast te kunnen houden en nu kan de terugreis echt beginnen.


We slaan wat boodschappen in en willen 12 uur los gooien, we hebben 180nm te gaan dus een flinke tocht voor de boeg. Het lukt ons 12 uur los te gooien en varen Porto uit op naar A Coruña. Al snel proberen we een ritme te pakken met rusten maar ik ben nog niet ingeslingerd en veel te onrustig, Herman ziet zijn kans schoon wel nog even wat bij te kunnen slapen. Ondertussen schil ik de aardappels en zorg ik dat het eten op tijd klaar staat, heerlijk goulash met aardappels het smaakt ons prima. Na de afwas gaat herman nog even liggen zodat ik niet de wacht hoef te houden in het donker, als ik ga proberen te slapen binnen gaat het mis, ik wordt kattig en krijg een brok in me keel, slaapzak mee naar buiten en dan maar op het achterdek slapen maar het is al te laat, eenmaal ziek dan blijf je ziek en toen ik even weg viel plofte herman zijn zwemvest open...pfff we schrokken ons door. Na veel wikken en wegen besluit herman toch bij Baiona naar binnen te gaan, beide zijn we moe en ik ook nog ziek dat wordt geen leuke nacht. Rond 2 uur snachts liggen we aan de stijger en zakt direct dat rot gevoel. Lekker slapen morgen 6.15 gaat de wekker weer. Ps Portugal hebben wij om 22.25 verlaten, wat was dat een lekker gevoel.

6.30 de koffie is gezet en we varen rustig Baiona weer uit, het oogt kalm en eindelijk laat die mooie koperen ploert zich zien, al snel krijg ik dan echt de mooiste beloning ever, dolfijnen, echt je kan me niet blijer krijgen, de hele ochtend zwemmen ze langs de boot mee en krijg mooie shows van ze te zien. De middag slaapt herman wat bij want slapen als de motor aanstaat gaat bij mij nog niet. Gezien we tijdswinst hebben besluiten we toch een klein beetje te gaan genieten van onze vakantie en besluiten vanavond lekker naar binnen te gaan. Ons oog valt op Camariñas, klein haventje in een mooi gebergte gebied. Naast ons liggen Nederlanders met hun boot Just, die de Algarve in gaan. Na een heerlijk wijntje en een warme douche wil Herman in het stadje wat eten, hadden we dit maar niet gedaan want ik weet zeker dat mijn asperges lekkerder waren dan die vieze prut van daar. Na een nacht goed slapen worden we voor de wekker van 09.00 wakker, koffie, afwas en nog een praatje met de Just gooien we los naar....misschien wel A Coruña. Ik hijs de zeilen en al snel kan de motor voor het eerst sinds 3 dagen uit en zeilen we!!! Wat een heerlijk gevoel.

Op de oceaan slaat het ineens dicht, we hebben amper zicht door dichte mist als we ook nog een pan pan melding krijgen van een vermiste surfer, ik besluit lekker voorop te gaan zitten zodat ik vrij zicht heb en herman goed kan navigeren. Een uurtje later trekt alles weer open en gaan we van een zeilpak naar zo min mogelijk kleding. De dag verloopt verder super, voor lunch heerlijke pannenkoeken als we aan het einde van de middag bij Illas Sisargas afbuigen naar A Coruña!! De dolfijnen laten zich ook weer goed zien vandaag, de laatste bleven zo lang dat ik zelfs kan had om de kids nog even te bellen en ze live te kunnen laten meegenieten, deze groep was zo aan het spelen met de boot dat ik nat werd van al het gespetter. Om 20.30 varen we dan eindelijk ons doel binnen A Coruña.

Ons volgende plan zullen we met jullie delen. Maandagochtend 6.00 vertrekken uit A Coruña, waar we de oversteek op Biskaje in gaan zetten, we verwachten prachtig weer en op het eind zelfs nog lekker zeilweer, de verwachting is dat we woensdag op donderdag I. D'Ouessant zullen passeren en bij goede omstandigheden zullen we doorvaren richting Cherbourg, Duinkerken en uiteindelijk Cadzand. Bij ideale omstandigheden stoppen we alleen om te tanken, het weer lijkt vooralsnog perfect om het in 1 klap door te doen.


Nog een paar dagen

We bereiden ons voor en tellen de dagen nu echt af, zaterdag zal Herman vertrekken naar Nazaré en de eerste voorbereiden op de boot gaan maken, tegenaan dinsdag zal hij dan richting Porto varen mits het weer gunstig blijft met misschien een tussenstop in Aveiro, een plaats waar wij vorig jaar zo heerlijk voor anker hebben gelegen. Het plan zoals hij nu is, is dat we Porto eruit gaan en de oceaan op zullen gaan, we zullen dan in een windstilte gebied uitkomen en uiteindelijk de wind mee krijgen ipv tegen. Het idee is om in 1 keer door te steken over de golf van Biskaje en om dan zo het engels kanaal in te lopen. Helaas zal ik Lies nog 2 weken moeten wachten voor ik ook eindelijk weer aan boord kan! We hebben er zin in en gaan er een super toffe reis van maken!!


Nog een paar weken

Langzaam gaan de dagen voorbij, op het nieuws worden we beinvloed met negatief reisadvies voor Portugal maar na een telefoontje met de jachthaven blijkt deze informatie allemaal niet te kloppen. Alles in Portugal blijkt open te zijn dus kan het aftellen nu echt beginnen. 25 juli vertrekt Herman naar Lissabon en aansluitend zal ik Lies 1 augustus vertrekken naar Porto.